چهره‌ای برجسته در میان عالمان زمان

استاد خسرو شاهی یکی از مشهورترین نمونه های سخنرانی امام صادق (ع) است که “هرکس زمان خود را بداند ، به خطاهای زمان حمله نخواهد کرد.” این آیه در قلب و روح آن واقعیت روشنی را در متن اندیشه اسلامی و شیعه آشکار می کند: تا به امروز یا به طور کلی فلسفی مدرن است؛ به دنبال نوعی مدرنیزاسیون در جهان و سنت جدید هستیم.
به عبارت دیگر ، سنت به خودی خود محصول مدرنیته و درک زمان و خواسته های فرد است. بیان امام صادق (ع) به این معنی است که زمان در وجود خود ، به ظهور مسائل جدیدی اشاره دارد و هر کسی که از این مسائل مطلع باشد ، نه تنها می تواند او را از هجوم عصیان نجات دهد ، بلکه می تواند یک کاروان فکر نیز باشد. درک دقیق تکامل زمین و زمان ، برو جلو

پادشاهان و دانشمندانی که در چنین زمینه ای رشد و نمو می کنند تفسیرهای جدیدی را براساس واقعیت سنت دینی ارائه می دهند و جهان جدیدی که با پرسش های جدید به دنبال پاسخ های جدید است ، مسیر فکری آن را با این دانشمندان مشخص می کند. این نکته ی مهمی است. مرحوم مطهری یکی از این علما بود. وی از یک سو با تکیه بر سنت و از سوی دیگر با ورود به فضای دانشگاه و درک مسائل جدید ایجاد شده توسط جو دانشگاهی و نیاز به پاسخ های جدید ، خواستار ایجاد جهانی مبتنی بر سنت شد. ، و جهان در زمان خودش. کسی که زمان را می فهمد زبان آن زمان را نیز کشف می کند. سپس با شناخت مسائل زمانه و انتخاب زبانی که بتواند معنا را به مخاطب منتقل کند ، روشی ایجاد می کند که در واقع هم عنصر دین را حفظ می کند و هم وجود آن را اثبات می کند و هم جامعه جدید را از دین اثبات می کند.

در واتیکان و در سالهای اولیه انقلاب ، هنگامی که حمله اساسی به بنیان های فرهنگی اسلام در سراسر جهان آغاز شد ، مرحوم خسروشاهی تلاش کرد تا حد ممکن تعارض بین اسلام و مسیحیت را به حداقل برساند. وی تلاش زیادی برای ارتقا relations روابط فرهنگی بین ایران و مصر انجام داد. زیرا مصر بخشی از تمدن در جهان اسلام است و مصر و ایران نقش مهمی در خلق اندیشه های اسلامی داشته اند. حال تصور کنید که فاصله این دو مکان فرهنگی در نتیجه برخی سیاست های مصر بوده است. در همان زمان ، نقش معروف مرحوم خسروشاهی روشن است. من او را یک متفکر مدرن و یکی از مشهورترین علمای عصر حاضر می دانم.

* رئیس انجمن آثار فرهنگی و غرور